Uykumdan kanter içinde uyandım. Normalde su içince bu hezeyanlı halim hemen geçerdi fakat galonlarca su içsem geçmeyecek birşey vardı. Susuzluk hissinden bile öte aklımda bir soru dönüp duruyordu.
Kafası hariç ne kadar?
Neden kimse sormuyor bunu anlamıyorum. Timsah kafasının siluet olarak tecessüm ettiği bu günlerde, karın keyfini çocuklar çıkardı haberlerindeki çocuklar gibi stadın keyfini bir tek belediye başkanımız çıkarıyor herhalde. Hadi biz alışkanlıklarımızdan vazgeçirildiğimiz için mutsuzuz, kuruntu yapıyoruz. Yeni ferah evine geçen Bursaspor Kulübü’de mutsuz. Maneviyatın yok sayıldığı bu devirde manevi beklentimiz zaten yok fakat timsahın kafası olmamış haliyle bize maddi katkısı ne kadar? Atatürk stadından ne kadar kar ediyorduk şimdi ne durumdayız? Bunlar neden sorulmuyor?
Stadyum ile ilgili ısmarlama haberlere ara verilmişti tekrardan gözüme çarpmaya başladı. Haberlerin içi yazı ile dolu olsa bile içeriği boş. Hala stadın Bursaspor’a katkısı ile ilgili rakamsal hiç bir veri düşmüyor. Oysa ortada stad namına hiç birşey yokken ya da inşaatken ne güzel pazarlanıp, hayaller satılıyordu. Oturup webcamden inşaat izleyen insanlardık biz. Stad gelince şaha kalkacaktık, tükenmeyen bir gelir kaynağımız olacaktı, futbolcu transfer ederken pazarlık yapmayacaktık gibi 1930’lu yıllarda ki büyük buhrandan beri her bireyin müteşebbislik hayallerini koskoca futbol kulübü adına biz kuruyorduk.
Yayınlanan projesinde 7/24 yaşayan bir stad olacak yazıyordu fakat 2 senedir kullanımda olan stadda maç saatinde bile yaşam belirtisi yok. İki senedir kullanımda yazdım ama ilk zamanlarda hala şantiye olduğu için kanun gereği baret giymemiz gerekiyordu. Maç olmayan günlerde yaşanan ıssızlığı söylemiyorum bile. Burada yokları sayarak prim kovalama derdinde değilim twitter sitesi bu bilinen şeyleri her gün yazıp ilgi kovalayan insanlarla dolu. Aslında eksik olan şeyler çok kalabalık değil tek bir parantez içinde duruyor. Atatürk stadından örnek vermek gerekirse maç öncesi buluşma yeri olan “Kültür Park” ya da “Arap Parkı” yok. Maç önceleri stad civarı mülteci kampına dönüyor. Sokaklar, kaldırımlar içler hacısı halde. Bu sayılanlar hemen yapılacak, düzeltilecek şeyler değil, bunlar kültürdür ve bu prematüre stadın bir kültürü yok.
Kabul etmek lazım bu stadın bize gelişi olmadı. Durduk yere ihtiyaç var diyerek yeni stad dayatıldı. Dünyanın hiçbir yerinde dayatma ile gelen birşeyin mutluluk getirdiği görülmemiştir. Eksik olan Kültürü oluşturacak kemik kitleyi bu dayatma ile kaybettik. Bursaspor hatırına stada gelenler bir iz bırakmak istemiyor. Gençken Atatürk stadını her gördüğümde bir parçası olduğum için heyecanlanıyordum. yeni stadı her sabah gördüğümde hissettiğim tek şey oh be yanlış metroya binmemişim hissi oluyor.
Bir de timsah kafası bitince herşeyin düzeleceği algısı yaratılmış. Gövdesinden ne fayda gördük ki kafası bizi mutlu etsin. Kalkınmadır, gelişmedir bunlar çok başka şeylerle yürüyen ve bizim mevcut yapımıza uzak şeyler. O yüzden timsah kafasını heyecanla bekleyenler adına üzgünüm.