24.Hafta Osmanlıspor deplasmanına giden Bursaspor’u Unitimsah Ankara  ‘’Sana söz yine baharlar gelecek’’ pankartı ile karşılıyordu. O gün sahadan alınan 1-1’lik sonuç ve ardından oynanan 10 maçta alınan 2 galibiyet, 8 mağlubiyet. Kabus gibi geçen bir sezon ve son nefeste lige tutunan bir Bursaspor.

Trabzonspor maçı öncesi yazımda ‘’Bu şehre onurlu bir doksan dakika ve üç puan borçlusunuz’’ demiştim. Çok şükür korkulan olmadı ve  son doksanda ateşten gömleği giyen Mustafa Er yönetimindeki Bursaspor dip yaptığı sezonu 38 puan ile noktaladı.

Tarihin ikinci Trabzonspor galibiyeti ve yine başrolde Pablo Batalla, galibiyet golü ondan başka kimseye bu kadar çok yakışamazdı. Maça dair yazılıp çizilecek çok fazla bir şey yok esasen, iddiasız bir Trabzonspor 9 yabancı ile sahada. Bordo mavililerin yabancıları Alanyasporlular gibi 33.haftadan resmi olarak tatile başlamasada kafa olarak çoktan sezona noktayı koymuşlardı. Muhteşem taraftar desteği ve Mustafa Er ile futbolcuların müthiş kan uyuşmasıda eklenince galibiyeti alıp lige tutunan taraf olduk.

Performans olarak tarihin en dip noktalarından birini gören takımın peşinden Trabzon’a akın eden 2000’e yakın taraftar için ne yazsak az kalır. 90 dakika hiç susmadan ve hiçbir çatlak ses olmadan saf destekte bulundular. Maç sonu ise tribünde bir dışavurum elbette olacaktı. Bunlar normal şeyler, çok kahrolduk çünkü bu sezon. Unutmadan Harun ile Pablo’nun bu sezonki performansını hep minnetle anacağım.

Hikmet Karaman’a kısaca değinip geçmek istiyorum. Sezon boyunca maç sonu basın toplantılarında ‘’sorumluluk benim’’ şovu yapıp son hafta topu Ersun Yanal’a atmak tam da sana yakışan bir davranıştı, şaşırtmadın hocam. En azından şahsen beni şaşırtmadın, seni hala Bursaspor’a layık görenler vardı inşallah onlar da uyanmışlardır. 2004 yılında 33.Hafta Akçaabat Sebat İnönü’de, 34.Hafta Rizespor kendi evinde Beşiktaş’ı mağlup ederek bir bir ligde kalırken Bursaspor tarihinde ilk kez küme düşmüştü. O zamanlar ‘’Ama Beşiktaş’ın iddiası yoktu’’ savunması yapanlar 13 yıl sonra aynı şekilde bu acıyı yaşadı ya işte bunun adı takdir-i ilahi.

Yeni sezon yeni umutlar demek istesem de alınacak çok yolumuz var. Ali Ay bu güvensizlik ortamında devam etme kararı aldı ve rotayı buna göre çizmek zorundayız ne yazık ki. Tek dileğimiz geçen sezondan kalma bir yığın hatayı göz önüne alarak bu sezon bi silkelenip kendine gelmesi. Gelir mi ? Şahsi fikrim; imkansız. Ne yazık ki sadece şahsi inadı ve egosu yüzünden artık devam ediyorlar görevlerine , halbuki başarısızlığı kabullenmek bu kadar zor olmasa gerek.  Yeni sezondan minimum beklentim yatırımı arsaya benzinliğe değil adam akıllı genç ve potansiyelli topçulara yapmak tabi bir de tek vasfı iyi niyet olan futbolcu arkadaşlarımız ile yollarımızı ayırmak.

Şimdiden sabırlar diliyorum tüm camiaya, zor dostum zor.