Sana bu satırları

sabahın 6’sında, kapşonu çekip daha önce hiç gitmediğim bir şehre, senin için giderken,

hiç görmediğim birinin, sırf aynı saftayım ve aldığımız darbeler eşit dağılsın diye üstüne kapanırken,

almadığım darbeyi, belimde hissederken,

çıkmadığım yükseklere anlık reaksiyonla tırmanmışken,

görmediğim gol sonrası yerde yuvarlanırken,

tanıyamayacağım insanlarla gülmekten karnım ağrırken,

nereden geldiğini anlamadığım taş, otobüsün camını patlatırken,

biber gazından gözleri Esmeray gibi olmuş, nereye çıktığını bilmediğim sokaklarda zombi gibi yürürken,

bir çay daha içelim kalkarızların ardından sabahın ilk saatlerinde son biraları içerken,

Kadıkoy’ de nasıl yaparız diye yazıp çizdiğimiz tahtayı dumandan göremezken,

Otobusten dumanlar çıkarken Antep-Adana karayolunun bilmem kaçıncı kilometresinde bilmem kaç kişiyle itlerken,

beklenmedik bir anda gelen gole sevinirken düştüğüm sahanın içinden ya da maratonun eski çukurundan,

daha önce yatağını hiç toplamamış çocuklarla, maç sonu pankartları bir anne özeniyle katlarken,

yenildiğin bir maç sonu çıkışı, insanlar sırf gülüyor diye salça olurken,

sokak lambalarının direklerine bildiri yapıştırırken bir anda üstüne gelen 4 araba polise dert anlatmaya çalışırken,

kaldırım taşlarının ağırlığını bilmediğin yüzlerce kilometre uzakta bir şehirde 20 bin kişiye 300 kişi kafa tutarken,

yazmak isterdim.

arap parkında içerken, dernekten stada yürürken, maçtan en son çıkarken, çıkmamak için direnirken, sabahlarken, uykusuz kalırken, sigara içerken, istiklal marşında içeri girerken, polis arabasında beklerken, sesim kısılırken, ellerim şişerken, kafam yarılırken, boğazım patlarken, gençliğim solarken yazmak isterdim.

Yazamadım.

Seni öyle yaşadım ki,

yazamadım.

senin en güzel zamanın;

henüz şampiyon olmamış yapın,

çatıları akan, tuvaletleri sidik kokan stadın,

seni beğenmeyenden çok,

beklentisiz seven taraftarın,

sevenlerine misliyle verdiğin acın..

affet.

ben..

seni,

görmek için sadece sevmenin yettiği yıllarda,

banka müşterisi olmaya zorlanmadığım zamanlarda

daha çok sevdim.

şimdilerde passolig diyorlar adına, 

seni sevmenin sistemi mi olur?

Allah aşkına..