Biz bize yetecek her şeye sahibiz…
Abilik desen bizde, dostluğun en delikanlısı bizde, kahpelik desen en kralını en harbisini gördük bu tribünde, sevinçlerin en içten olanını Atatürk stadyumunda yaşadık, o statta güldük o statta ağladık, yeri geldi birbirimizle kavga ettik, yeri geldi kavgamızı sevdamızı haykırdık tıpkı bestede olduğu gibi “biz kötü gününde kavgayı seçtik ölüm vız gelir. Sen saldır timsahım bu taraftarın seni yüceltir”

Tophane yamaçlarında Okçubaba’ nın Zafer Plaza’ ya bakan tarafında inceden bir girdik mi “gecenin ayazında ıssız köşe başında yaslandığım duvarda kazılı senin ismin” diye bestenin devamı içimizde ki deli kanı haykırırdı Bursa’ nın ıssız köşe başlarında üşüyen gençleri için “gençliğimden vazgeçtim ben Bursaspor için ölümü göze aldığım tek sevdiğimsin” diye..

Okçubaba sessiz, sakin, hava buz, kulaklar donmuş, kafalar kıvamında kıyak. Isınmak için zıplayıp saçma sapan besteler söylerdik ama biraz ısınıp aklımız başımıza gelince bir de bakmışsın patlar besteler ardı ardına. Oradaki gecelerin kapanışı gençliğimizi, sevdamızı, kavgamızı, Setbaşı’nı, Altıparmak’ ı, Stadyumu, Merdiven Üstü’nü, orada yaşadığımız saymakla bitmez birbirinden anlamlı anıları haykırır nitelikte olurdu.

Sen hayalimde rüyamda
Sen dünümde yarınımda
Yeşilinle beyazınla
Sen kanımda sen canımda
Sen ilk aşkım tek yeminim
Sen ölürken son nefesim
Hayat bitse dünya dursa
Bursaspor seni hep seveceğim

Dediğim gibi;
Biz bize yetecek her şeye sahibiz
Alın gerisi sizin olsun…